7 februari 2022

Geliefde van de Heere, vrede zij met u!

De vorige keer spraken we over Gods belofte met betrekking tot
vergeven van zondaars in het Oude Testament.

De wet van vergelding, namelijk “dood voor zonde”, die in Eden werd
afgekondigd, is niet herroepen, en is nog steeds van kracht. De zin
“gij zijt stof en tot stof zult gij wederkeren” (Genesis 3:19) wordt
altijd vervuld. Maar de offers van het schuldoffer en het zondoffer
waren volgens de wet van Mozes onvolmaakt, en “zoals de wet, verzwakt
door het vlees, krachteloos was, zo heeft God zijn Zoon gezonden naar
de gelijkenis van zondig vlees, als een zondoffer, en heeft de zonde
in het vlees geoordeeld”(Rom.8:3). Dit is hoe Apostel Paulus de
vervulling van de belofte van de zonde uitlegt.

Paulus verklaart de vervulling van de belofte van vergeving van zonden
in de nieuwtestamentische tijd. Sinds het verzoeningswerk van Jezus
Christus aan het kruis van Golgotha ontvangt iedere zondaar die zijn
zonden belijdt en zich van zijn zonden bekeert, “vergeving van zonden
en het lot met de geheiligden” (Handelingen 26:18). Dit is niets
minder dan een geschenk van God uit Zijn genade. Dus “…het loon van
de zonde is de dood, maar de gave van God is het eeuwige leven in
Christus Jezus, onze Heer”(Rom.6:23).
Want Christus zelf zei: “Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u: Wie in Mij
gelooft, heeft eeuwig leven” (Johannes 6:47).

Amen!

Dominee D.M. Vinogradsky 7.02.22.

Geef een antwoord