31 januari 2022

Geliefde van God, vrede zij met u!

De vorige keer hebben we gekeken naar het probleem van de zonde
waarmee men bij de geboorte wordt geconfronteerd.

Wij hebben het vermogen om te zondigen van onze ouders geërfd en de
bitterheid van de erfzonde wordt van generatie op generatie
doorgegeven. Zoals we al hebben opgemerkt, is de fysieke dood
onvermijdelijk geworden. Dit is de realiteit van het heden. “De dagen
van onze jaren: daarin zijn zeventig jaren, of, als wij zeer sterk
zijn, tachtig jaren, maar het beste daarvan is moeite en verdriet..”
zegt de man Mozes, de man Gods (Psalm 90:10). Het is waar dat Mozes
zelf honderdtwintig jaar leefde (Deuteronomium 34:7). De verklaring
hiervoor is dat hij een “man van God” was. De Schrift zegt: “De vreze
des HEEREN vermeerdert de dagen, maar de jaren van de goddelozen
worden bekort.” Spreuken.10:27).

Wat zegt dit alles, zo niet over de persoonlijke verantwoordelijkheid
voor God, over een ieder van ons. Voorwaar, een vader zal de schuld
van zijn zoon niet dragen en de zoon zal de schuld van zijn vader niet
dragen. De vader zal zich verantwoorden voor zijn zonden en de zoon
voor de zijne. Vandaag is er echter een uitweg uit deze situatie. De
reddende genade en het geschenk van het eeuwige leven wordt aan allen
aangeboden. Dit is Gods beloofde middel tegen het struikelblok van de
zonde.

De keuze is aan de mens: of eeuwig leven of een tweede dood! “Kies dan
het leven, opdat u leeft, u en uw nageslacht” Deuteronomium 30:19).

Dominee D.M. Vinogradsky 31.01.22.

Geef een antwoord